หลวงปู่ใหญ่ ญาณวีโร เจ้าอาวาสวัดป่าวีรญาณ ท่านเป็นศิษย์รุ่นกลางของหลวงปู่ดุลย์ วัดบูรพาราม รวมถึงหลวงพ่อลี วัดอโศการาม ด้วยครับ และอาจารย์ฝั้น วัดป่าอุดมสมพร ลูกศิษย์รุ่นกลางชองหลวงปู่ดุลย์ ที่พอจะนึกชื่อได้ มีดังนี้

๑. พระโพธินันทมุนี (พระมหาสมศักดิ์ ปณฺฑิโต) อดีตพระครูนันทปัญญาภรณ์ อุปัฏฐากใกล้ชิดหลวงปู่มาตั้งแต่บวชเป็นสามเณร ติดต่อมาจนกระทั่งหลวงปู่มรณภาพ เป็นเวลา ๔๐ ปี ปัจจุบันอายุ ๖๔ ปี พรรษา ๔๒

๒. พระมงคลวัฒนคุณ (พระมหาเพิ่ม กิตฺติวฒฺฑโน) เจ้าอาวาสวัดถ้ำไตรรัตน์ และอดีตเจ้าอาวาสวัดวชิราลงกรณ์ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

๓. พระวิสุทธินายก (บุญเอียด พุทฺธวํโส) เจ้าอาวาสวัดไตรรัตนาราม อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ เจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ฝ่ายธรรมยุต

๔. พระครูพนมศีลคุณ (สวน สารธมฺโม ) เจ้าอาวาสวัดเขาสวาย อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ สถานที่จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพ และที่ประดิษฐานพระธาตุเจดีย์ของหลวงปู่

๕. พระครูญาณกิจไพศาล (ใหญ่ ญาณวีโร) เจ้าอาวาสวัดป่าตาเตน อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์

๖. พระครูปิยธรรมโสภณ (หืน) วัดป่าไพศาล อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

๗. พระครูวีรากรณ์วิสุทธิ์ (เด่น) วัดป่าชัยมงคล จังหวัดสุรินทร์

ปี พ.ศ.2498 พระครูญาณกิจไพศาล มีอายุ 20 ปีบริบูรณ์ มีความศรัทธาประสงค์จะบวชรับใช้ในพระพุทธศาสนา จึงขออนุญาตคุณโยมบิดา-มารดา อุปสมบท ก็ได้รับอนุญาตจึงได้บวชเป็นภิกษุ ณ วัดบูรพาราม ต.ในเมือง จ.สัรินทร์ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2498 โดยมีหลวงปู่ดุลย์ อตุโล ขณะนั้นเป็นพระอุปัชณาย์ หลวงพ่อเปลี่ยน โอภาโส เป็นพระกรรมวาจา พระมหาเสถียร สถิโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ไดฉายาว่า พระใหญ่ ญาณวีโร
การปฎิบัติศาสนากิจ
ปี พ.ศ.2498 อุปสมบทแล้วจำพรรษาอยู่ที่วัดโคกลาว ต.ไพล อ.ปราสาท จ.สุรินทร์ เป็นเวลา 4 พรรษา
ปี พ.ศ.2502 หลวงพ่อโชติส่งไปหาสมเด็จมหาวีรวงศ์เพื่ิอไปอบรมกรรมฐาน ที่วัดราชประดิษฐ์ กทมฯ เมื่อได้รับการอบรมแล้วก็ได้กลับมาในปีนั้นและแวะลงพักที่วัดป่าสัทธาราม จ.นครราชสีมา จึงได้พบและฟังธรรมเทศนาของหลวงปู่ฝั้น อาจาโร จึงเกิดปิติและศรัทธาในองค์ จึงขอติดตามไปอยู่ถ้ำขามกับท่าน แต่ก็กลับมาขออนุญาตหลวงปู่ดุลย์ก่อน ปลายปี พ.ศ.2502 จึงได้ไปอยู่ถ้ำขาม
ปี พ.ศ.2502-2504 หลวงปู่ดุลย์ อตุโล ได้ให้หลวงพ่อโชติ นำไปฝากมอบกับอาจารย์ฝั้น อาจาโร ณ วัดป่าอุดมสมพร จ.สกลนคร ซึ่งหลวงปู่ฝั้นท่านก็ได้รับไว้เป็นศิษย์ให้อยู่ด้วย และติดตามท่าน เมื่อท่านอยู่ที่วัดป่าอุดมสมพรขึ้นถ้ำขามหรือไปวิเวกธูดงค์ในสถานที่ต่างๆ ก็ติดตามท่านไปด้วยทุกแห่ง รวมอยู่ปฎิบัติธรรมกับท่านเป็นเวลา 5 ปี
ปี พ.ศ.2506 ปลายปีได้ทราบข่าวจากทางบ้านว่าโยมบิดาป่วย จึงกลับมา จ.สุรินทร์ และพักอยู่วัดบูรพาราม ในขณะที่พักเพื่อเยี่ยมอาการป่วยของโยมบิดา หลวงปู่ดุลย์ อตุโล ให้มาอยู่ สร้างวัดตาเตน คือวัดป่าวีรญาณปัจจุบันนี้ซึ่งเป็นวัดที่ปฎิบัติธรรมจนถึงทุกวันนี้
และ มาถึงวาระที่คุณณรงค์เดชหรือคุณพัฒน์ เตาปูน และครอบครัว ได้จัดสร้างวัตถุมงคลหลวงปู่ใหญ่ วัดป่าวีรญาณ รุ่น เจริญรุ่งเรือง เพื่อถวายปัจจัยในการสร้างศาลาพักศพ ของวัดป่าวีรญาณ ซึ่งเงินในการทำบุญทุกบาททุกสตางค์ถวายแก่วัดป่าวีรญาณ เป็นการทำด้วยใจบริสุทธิ์และมีจิตศรัทธาต่อหลวงปู่ใหญ่ มาก ในโอกาสครบรอบอายุ 77 ปี คณะศิษย์จึงขออนุญาต จัดสร้างเหรียญ "รุ่นเจริญรุ่งเรือง" เพื่อความเจริญรุ่งเรืองสืบไปโดยมีจำนวนการสร้างดังนี้

เนื้อตะกั่วชุบทองคำ 10 เหรียญ
เนื้อนวะ ผสมผงตะไบวัดสุทัศน์ 16 เหรียญ
เนื้อเงิน 30 เหรียญ
เนื้อนวะ พรายเงิน 77 เหรียญ
เนื้อทองแดงรมดำ 199 เหรียญ
เนื้อทองแดงผิวไฟ 1,002 เหรียญ
ซึ่งทุกเหรียญมีการตอกโค๊ดดอกบัวบานซึ่งมีความหมายว่า ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานเหมือนเปรียบดั่งบัวที่พ้นน้ำแล้ว
มีโค๊ตและหมายเลขกำกับทุกเหรียญ ยกเว้นเนื้อทองแดงรมดำ และ
ทองแดงผิวไฟ มีโค๊ตเพียงอย่างเดียว